Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη


Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη - Διουρηθρική Εξάχνωση του προστάτη με Plasma

Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη, ονομάζεται η αύξηση του μεγέθους του προστάτη αδένα. Αυτό έχει συχνά ως συνέπεια να συμπιέζεται το τοίχωμα της ουρήθρας και να προκαλεί διαταραχές στην ούρηση. Δεν έχει σχέση με τον καρκίνο του προστάτη, ο οποίος δυστυχώς δεν δίνει έγκαιρα συμπτώματα.

 

Συμπτώματα της πάθησης:

1. Συχνουρία, vυκτουρία, επιτακτική ούρηση.

2. Μείωση ροής ούρων, δυσκολία στην έναρξη της ούρησης, διακοπτόμενη ούρηση.

3. Απώλεια σταγόνων ούρων μετά το τέλος της ούρησης.

4. Αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστης.

5. Πλήρης αδυναμία ούρησης.

6. Πόνος στην κύστη κυρίως κατά την ούρηση.

 

Διάγνωση της πάθησης:

Η διάγνωση θα ξεκινήσει με τη λήψη του ιατρικού ιστορικού. Ακολουθεί η κλινική εξέταση που περιλαμβάνει τη δακτυλική εξέταση του προστάτη, που γίνεται από τον πρωκτό. Είναι βασική εξέταση, αφού δίνει τις πρώτες πληροφορίες για το μέγεθος του αδένα, τη σύστασή του και πιθανή υποψία για σκληρία στη σύσταση του προστάτη, σημείο ύποπτο για συνύπαρξη καρκίνου του προστάτη. Επίσης γίνεται μέτρηση της ταχύτητας ροής των ούρων, καθώς επίσης και μέτρηση της ποσότητας ούρων που μένουν στην κύστη μετά την ούρηση. Η πιο λεπτομερής εκτίμηση του προστάτη γίνεται με τη χρήση ειδικής κεφαλής υπερήχων, που εισάγεται από το ορθό (διορθικό υπερηχογράφημα του προστάτη). Σημαντική είναι και η μέτρηση του PSA. Σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται κυστεοσκόπηση για άμεση όραση της ουρήθρας, του προστάτη και της ουροδόχου κύστης. Τέλος, σε ειδικές περιπτώσεις γίνεται αξονική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας, καθώς και ουροδυναμικός έλεγχος.

 

Θεραπείες:

1. Ενεργητική παρακολούθηση. 


2. ‘Ελεγχος των υγρών και περιορισμός τους το βράδυ, ούρηση πριν από την κατάκλιση, αποφυγή καφέ και αλκοόλ, θεραπεία πιθανής δυσκοιλιότητας, έλεγχος των φαρμάκων που χρησιμοποιεί ο ασθενής για άλλες παθήσεις και πιθανώς επιδεινώνουν τα συμπτώματα.


3. Φαρμακευτική αγωγή:

A-αδρενεργικοί αποκλειστές και αναστολείς της 5α-αναγωγάσης (η συνδυαστική θεραπεία των 2 αυτών κατηγοριών, έχει αποδειχτεί ότι είναι πιο αποτελεσματική στη βελτίωση των συμπτωμάτων, στην πρόληψη της εξέλιξης της νόσου, στην επίσχεση, και συνεπώς στην αποφυγή χειρουργικής επέμβασης).


4. Χειρουργικές θεραπείες:

Γίνονται συνήθως με επισκληρίδια ή ραχιαία αναισθησία, και η βελτίωση των συμπτωμάτων είναι εμφανής αμέσως μετά την επέμβαση. Χωρίζονται στις ανοικτές, δηλαδή με τομή, και στις ενδοσκοπικές, δηλαδή μέσα από ειδικό ενδοσκόπιο που μπαίνει μέσα στην ουρήθρα.

 

Τύποι των επεμβάσεων: 

1. Διουρηθρική προστατεκτομή.

2. Ανοικτή προστατεκτομή. 

3. Διουρηθρική εξάχνωση του προστάτη.

 

Τι είναι η νέα αυτή τεχνική - Διουρηθρική Εξάχνωση του προστάτη με Plasma

Η plasma εξάχνωση αφαιρεί υπερπλαστικό αδενικό ιστό του προστάτη γρήγορα και χωρίς μεγάλη παραγωγή θερμότητας. Η διαδικασία της επέμβασης εξελίσσεται με ελάχιστη επαφή μεταξύ της επιφάνειας των ηλεκτροδίων και του ιστού, όπου με την εξάτμιση του υγρού από το υψήσυχνο ρεύμα που αναπτύσσεται από το ηλεκτρόδιο της διπολικής διαθερμίας, παράγεται ένα λεπτό στρώμα αερίου γύρω από το σφαιρικό ηλεκτρόδιο που του επιτρέπει να «γλιστρά» πάνω από τον ιστό («hovering technique»). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα σταθερό ενεργειακό περιβάλλον πλάσματος που επιδρώντας στα κύτταρα του προστάτη προκαλεί μία σαφώς οριοθετημένη και ελεγχόμενη τοπική εξαέρωση του προστατικού ιστού.

 

Πλεονεκτήματα της μεθόδου:

 

1. Το ηλεκτρικό ρεύμα διοχετευόμενο κατά μήκος του σωλήνα του ηλεκτροδίου δεν έχει απώλειες, έτσι περιορίζεται σημαντικά ο κίνδυνος διαρροής και σε σύγκριση με την μονοπολική διουρηθρική εκτομή μειώνεται πάνω από το 60% και έτσι δεν υπάρχουν ανεπιθύμητες παρενέργειες στους παρακείμενους του χειρουργικού πεδίου ιστούς.

 

2. Περιορίζεται σημαντικά o κίνδυνος διέγερσης του θυροειδούς νεύρου, που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα o ερεθισμός του κατά την διάρκεια της επέμβασης.

 

3. Μειώνεται σημαντικά αν όχι εξαλείφεται, ο κίνδυνος πρόκλησης του συνδρόμου της Διουρηθρικής εκτομής από την απορρόφηση μεγάλης ποσότητας υγρού που χρησιμοποιείται στην επέμβαση.

 

4. Η καταστροφή - εξάχνωση του ιστού είναι περιορισμένη και σχετικά οριοθετημένη, αφού παρέχεται η δυνατότητα στον χειρουργό να κινεί το ημισφαιρικό σε σχήμα ηλεκτρόδιο πάνω από τον ιστό που θέλει να εξαχνώσει, αποφεύγοντας ανεπιθύμητες εκτομές ιστού, προκαλώντας λιγότερα μετεγχειρητικά προβλήματα σε σχέση με την μονοπολική διουρηθρική εκτομή.

 

5. Αισθητή μείωση της απώλειας αίματος, αφού ταυτόχρονα με την εξάχνωση γίνεται και καυτηριασμός, έτσι μειώνεται σημαντικά ο χειρουργικός χρόνος καθώς επίσης περιορίζεται σημαντικά και η ανάγκη μετάγγισης αίματος διεγχειρητικά ή και μετεγχειρητικά.

 

6. Πλεονέκτημα επίσης είναι και η εφαρμογή της μεθόδου σε ασθενείς με προβλήματα καρδιάς που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή, αφού λόγω της μεθόδου δεν είναι απαραίτητη η διακοπή λήψης τους.

 

Η μέθοδος είναι κατάλληλη για όλους τους ασθενείς ανεξάρτητα με το μέγεθος του προστάτη.

Η διάρκεια καθετηριασμού είναι συντομότερη. Η διάρκεια νοσηλείας είναι μικρότερη.

 


Δρ. Κώστας Φιλίππου, Χειρουργός Ουρολόγος-Ανδρολόγος | KYD profile - SEE HERE

 

Dr. Costas Philippou, Urological Surgeon – Andrologist | KYD profile - SEE HERE


 


Did you like the article? Share it with your friends!

Would you like to have your articles published here? Contact Us